Archief

1833

DE SINT-VINCENTIUSVERENIGING VIERT HAAR 175-STE VERJAARDAG!

Op 23 april 1833, om precies 20 u, werd in het nummer 18 van de Parijse rue du Petit Bourbon-Saint Sulpice de Sint-Vincentiusvereniging boven de figuurlijke doopvont gehouden. Dat gebeurde in de lokalen van de Tribune Catholique, een krant voor geestelijken, met Emmanuel Bailly als eigenaar en hoofdredacteur. Hij was dan ook een van de medestichters van de Vereniging, samen met Frédéric Ozanam  die toen net zijn 20-ste verjaardag vierde! - en vijf van zijn medestudenten. De basisprincipes van de Vereniging werden van bij het begin vastgelegd:
 de hulp aan arme gezinnen in een geest van geloof en liefdadigheid, met een grote nadruk op het gebed;
 het thuis bezoeken van deze gezinnen, zoals Emmanuel Bailly had voorgesteld, iets wat hij overigens zelf al lang deed;
 de collectieve organisatie van de liefdadigheid, aan de hand van de Conferentie, een groep van een twintigtal Vincentianen die doorgaans in dezelfde parochie wonen.
Het doel is enerzijds een grotere efficiëntie te bereiken en anderzijds te voorkomen dat de bijstand zou afhangen van de persoonlijke gevoelens van individuele personen.

Een internationale, grootschalige organisatie
De Sint-Vincentiusvereniging heeft een pijlsnelle opgang gekend: al gauw werden de eerste conferenties opgericht in Nîmes, Lyon, Rennes, Nantes... De Vereniging groeide zo snel dat in minder dan tien jaar de eerste landsgrenzen werden overschreden. In 1842 was de Vereniging aanwezig in Rome en Brussel, daarna in Schotland, Ierland, Engeland... en ten slotte in de Verenigde Staten en Mexico in 1846. In 1854-1855 kwam zij aan in India, Australië en Afrika! Vandaag is de Sint-Vincentiusvereniging een ware internationale organisatie, met lid-verenigingen in 141 landen over de hele wereld. Zij telt meer dan 700.000 leden en reikt elk jaar voor meer dan 550 miljoen euro aan diverse soorten hulp uit.

De uitdagingen van de toekomst
In de loop van de 19de en 20ste eeuw is de Sint-Vincentiusvereniging er dankzij het dynamisme en de flexibiliteit van haar conferenties in geslaagd zich aan te passen aan de evolutie van de armoede. Nu we de 21ste eeuw zijn ingetreden, moeten we, zoals Léon Even, Voorzitter van de Nationale Raad van België, reeds stelde in zijn intentieverklaring, meer dan ooit waken over het voortbestaan en de ontwikkeling van de Sint-Vincentiusvereniging, ervoor zorgen dat zij zich kan aanpassen aan de nieuwe realiteiten van onze tijd, en zekerstellen dat de geest van Sint-Vincentius en Frédéric Ozanam steeds centraal in onze actie staan.

Daarnaast moeten we ook de internationalisatie van de Vereniging voortzetten. In dat kader kunnen we wijzen op verschillende hoopgevende tekenen. Zo heeft de Internationale Algemene Raad recent zijn eerste financiering gekregen van de Europese Unie, voor het project Mobiliteit in Europa, en de Vereniging staat ook op het punt om erkend te worden als officieel Consultant bij de Verenigde Naties. Merken we ten slotte op dat de Sint-Vincentiusvereniging officieel voorgedragen is als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede, op initiatief van Brazilië.

Het is duidelijk dat de Sint-Vincentiusvereniging meer dan ooit trouw blijft aan haar roeping van hulp aan personen in nood. En meer dan ooit zal zij ook moeten putten uit haar dynamisme en aanpassingsvermogen om een doorslaggevende rol te blijven spelen in de armoedebestrijding in alle landen waar zij aanwezig is.

Feest in Zwitserland!

De Sint-Vincentiusvereniging viert er haar honderdvijftigjarige bestaan!

Op 26 en 27 mei 2007 vinden er in Fribourg tal van evenementen plaats ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van de Sint-Vincentiusvereniging in Zwitserland, met onder meer een plechtige viering in de Sint-Nicolaaskathedraal. De Zwitserse afdeling van de Vereniging werd gesticht door Edmund Dufresne, een hervormde broeder die in Parijs had gestudeerd, waar hij vriendschap sloot met Frédéric Ozanam. Terug in zijn geboortestad Genève richtte hij de eerste Zwitserse conferentie op in de parochie Saint-Germain. De beweging verspreidde zich van daaruit snel over Romandië, en het Vincentiaanse gedachtegoed vond eveneens ingang in de universitaire milieus van Fribourg, Zürich en Basel, de Duitstalige kantons en Tessin.

Dit jubileum moet niet alleen het achtenswaardige verleden van de Sint-Vincentiusvereniging in Zwitserland voor het voetlicht brengen, de Hoge Raad richt ook de blik naar de toekomst. De feestvieringen moeten eveneens een bron van enthousiasme vormen voor alle medewerkers. Daarnaast wil de Raad erover waken dat de SVV, te midden van alle maatschappelijke omwentelingen, de ellende in al haar vormen blijft bestrijden. Daartoe herhaalt de Hoge Raad de wens van Zijne Heiligheid paus Pius XI: “Geen enkele plaats of parochie zonder conferentie van Sint-Vincentius.”

Een belangrijke vernieuwing: de lidkaart

Vanaf de maand september 2007 zal elk lid van de Sint-Vincentiusvereniging een lidkaart krijgen. Net zoals elke andere lidkaart (bv. van een club, financiële instelling, beweging of vereniging) is het de bedoeling van dit lidmaatschapsbewijs om de drager ervan als zodanig te identificeren.

Op de voorzijde van deze kaart, die even groot is als een bankkaart, staat een puzzel die verwijst naar de geest van mededogen en solidariteit van de Vereniging. Erboven staat een heel belangrijk citaat van Frédéric Ozanam: “Laat de liefdadigheid zich ontfermen over wat de rechtvaardigheid alleen niet vermag.” Een sterretje naast de naam van Ozanam verwijst naar een discrete maar onmisbare noot: [Ozanam] Stichter van de Sint-Vincentiusvereniging, actief in België sinds 1842. Hiermee wordt in een notendop het belangrijkste gezegd over de vereniging waarvan het lid deel uitmaakt: haar doelstelling en lange geschiedenis.

Op de achterzijde van de kaart vinden we het logo van de Sint-Vincentiusvereniging en het onderschrift: katholieke vereniging van leken ten dienste van de noodlijdenden. De achterzijde biedt verder plaats aan een foto van het lid, de naam van de conferentie waartoe het lid behoort, de naam en voornaam van het lid en de geldigheidsduur van de kaart (die om de vijf jaar hernieuwd moet worden).

De voordelen van deze lidkaart zijn legio. Zo bevordert ze de onderlinge herkenbaarheid en verbondenheid: de dragers van deze kaart weten dat ze dezelfde waarden delen en hetzelfde verlangen koesteren om mensen in nood te helpen. En met deze lidkaart kunnen onze leden zich identificeren bij een persoon of instelling op een voor beide partijen geruststellende manier.

Een heel precieze definitie.

Conferentie, vr. subst.
Onder de verschillende definities van het woord “conferentie” die opgenomen zijn in “Le Trésor de la Langue Française informatisé” (gedigitaliseerde thesaurus van de Franse taal) vinden we onder paragraaf B.2 punt b), in de betekenis van een “bijeenkomst van personen die discussiëren over een of meer kwesties met betrekking tot hun studies of functies”, ook een heel precieze omschrijving van de Conferentie van Sint-Vincentius:

Conferentie van Sint-Vincentius. Groep leken, mannen en vrouwen van alle leeftijden en gesteldheden, die op het niveau van een wijk, parochie of gemeente samenwerken in de geest van Sint-Vincentius en Ozanam, om alle vormen van leed te bestrijden en de armsten van de samenleving te helpen hun moeilijkheden te overwinnen, door concrete acties bij de openbare instanties, hulpverlening en financiële bijstand. Broeder, lid, voorzitter van de conferentie van Sint-Vincentius. […]
"De conferenties, de basiscellen van de [Sint-Vincentius] vereniging, vormen het fundament van het Vincentiaanse leven […] De conferentie is de bevoorrechte plaats om elkaar te leren kennen en te respecteren, van elkaar te leren houden, te ruilen en te delen, om zich met een hart vol liefde te kunnen richten tot hen die lijden en hen even genereus als oordeelkundig te kunnen dienen.”
Cahiers d'Ozanam, nr. 43/44/45, Sint-Vincentiusvereniging, Parijs, januari-juni 1975, p. 35
“De naam ‘conferentie’ werd gekozen door Ozanam, die zich baseerde op de geschiedenisconferentie die vanaf 1832 “enkele christelijke studenten” in Parijs bijeenbracht “om geschiedkundige, juridische, letterkundige en filosofische materies te bespreken”.”
Cahiers d'Ozanam, nr. 43/44/45, Sint-Vincentiusvereniging, Parijs, januari-juni 1975, p. 110

De Sint-Vincentiusvereniging bestaat voornamelijk uit conferenties, en in de tweede plaats uit centra (huizen of instellingen die ten dienste staan van achtergestelde mensen). Klik op In België hiernaast voor meer details.

“Ziek zijn, is iets voor rijken!”

Mevrouw D., een alleenstaande moeder met drie dochters, heeft maar een zeer bescheiden inkomen en komt geregeld voedselpakketten halen in een van onze centra. De laatste tijd maakt de vrijwilliger van wie ze meestal haar pakjes ontvangt zich zorgen omdat ze al meer dan een maand hoest. Daarom vroeg hij haar of ze al naar de dokter geweest was. "Ziek zijn, is iets voor rijken!” antwoordde mevrouw D., terwijl ze gelaten haar schouders ophaalde.

xxxsouligné Er zijn steeds meer mensen die, zoals mevrouw D., te lang wachten om naar de dokter te gaan. xxxfindesouligné Ze wachten tot de pijn ondraaglijk wordt of tot hun toestand zo slecht is dat ze geen normaal leven meer kunnen leiden (zoals bij acute ademhalingsproblemen). Bovendien keren ze zelden terug voor controle om na te gaan hoe de genezing verloopt. En wanneer ze het voorschrift aan de apotheker geven, vragen ze vaak om xxxsouligné een keuze te maken in de voorgeschreven geneesmiddelen zodat ze enkel de geneesmiddelen kopen die echt onmisbaar zijn. xxxfindesouligné Voor huishoudens die in financiële onzekerheid leven, werkloze jongeren en ouderen met een klein pensioen lopen gezondheidskosten snel te hoog op in verhouding tot hun reeds zeer beperkte budget.

Naast dat gebrek aan middelen moeten we er ook bij stilstaan dat deze mensen bovendien vaak permanent geconfronteerd worden met tal van andere moeilijkheden (om onderdak te vinden en zich te verwarmen, te voeden en te kleden…), xxxsouligné met het gevolg dat ze hun gezondheid niet als een prioriteit zien. xxxfindesouligné Ze maken zich vaak geen juiste voorstelling van hun toestand, noch van de symptomen die ze vertonen. En als er een ziekte vastgesteld wordt, gebeurt het niet zelden dat ze een fatalistische houding aannemen en alle hoop op beterschap laten varen.

Wij van de Sint-Vincentiusvereniging weten maar al te goed in welke mate de minderbedeelden, als gevolg van complicaties en onvolledig herstel, blootstaan aan xxxsouligné een voortijdige verslechtering van hun algemene gezondheidstoestand. xxxfindesouligné We weten ook dat de verloochening van gezondheidsproblemen en fatalisme nauw samenhangen met xxxsouligné een negatief zelfbeeld en het verlies van vertrouwen in de toekomst, waardoor alle deuren gesloten worden. xxxfindesouligné Daarom moedigen we deze mensen in nood steeds aan om hun gezondheid niet te verwaarlozen en zichzelf goed te verzorgen. We doen dat bijvoorbeeld door de dokterskosten en de kosten voor de nodige geneesmiddelen en verzorging voor onze rekening te nemen. Maar xxxsouligné we wijzen de mensen ook op hun rechten wat gezondheidszorg betreft en begeleiden hen zowel bij de vaak ingewikkelde administratieve stappen xxxfindesouligné als in de wirwar van ziekenhuisgangen. Zo bouwen we een vriendschapsband met hen op, zodat ze meteen ook goed opgevolgd worden. De hulp van onze vrijwilligers is daarbij onmisbaar.

Wij vinden, net als u, nemen we aan, dat het recht op gezondheid onvervreemdbaar is, en dat de toegang tot de gezondheidszorg misschien nog belangrijker is voor de minderbedeelden, die immers al hun fysieke en mentale kracht in de strijd moeten werpen om de obstakels op de weg naar een betere toekomst elke dag weer te overwinnen.

Materiële nood kan erg snel leiden tot een slechte gezondheid, net zoals een slechte gezondheid op een bepaald punt in het leven erg snel kan leiden tot een grote materiële nood. Om zowel het een als het ander te voorkomen, hebben wij uw hulp broodnodig!