"Het klopt dat voedselhulp alleen de mensen niet uit de armoede haalt, maar het blijft in elk geval een belangrijk vangnet. Het zorgt voor eten op tafel of maakt op zijn minst de tekorten in het huishoudbudget wat beter om dragen".

EEN VOEDSELPAKKET ALS AANKNOPINGSPUNT

Onze vrijwilligers vermijden bedeling van voedsel zonder meer. Ze kiezen veeleer voor begeleiding van mensen in nood waarbij voedselhulp slechts een instrument is.  Ze stellen voedselpakketten op maat samen die ze thuis bezorgen bij de behoeftigen of die ze op vaste tijdstippen bedelen in hun vereniging.

 

Voor Vincent de Paul Belgium is voedselhulp dus veeleer een manier om een band te creëren met een persoon of zijn familie. Pas zo krijgen we een beeld van de achterliggende problematiek. Met het geven van voedselhulp zetten we ook de eerste stappen naar een betere integratie in de maatschappij. Soms gaat dit gepaard met kooptips en kooklessen. Voedselhulp is dus een leerproces en een sleutel tot verandering voor een beter bestaan. 

Het blijft voor ons dus in alle nederigheid een extraatje voor iemand in moeilijkheden. De wereld zullen we er niet mee verbeteren. Onze visie op de wereld ongetwijfeld wel.  

Een geoliede organisatie

Voedselhulp vereist aangepaste infrastructuur en een rigoureuze organisatie. We hebben dan ook verschillende voedseldepots die volgens de huidige normen zijn uitgerust. Ze dienen tegelijkertijd als distributiepunt of als sociale kruidenierswinkel. 

Een gevarieerd aanbod

De toeleveringskanalen van het voedsel dat wij bedelen variëren: een groot deel is afkomstig van de Federatie van Belgische Voedselbanken, tegen betaling van een jaarlijkse vergoeding voor hun werkingskosten. We ontvangen ook giften van de Europese Unie en van plaatselijke handelaren of particulieren.

Om gezinnen echter de mogelijkheid te bieden om evenwichtige maaltijden klaar te maken, moeten onze verenigingen vaak extra aankopen doen. 

EVENWICHTIGE VOEDING

Bij voedselbedeling denken we spontaan aan daklozen, ook al is dat maar het topje van de ijsberg. Vele anderen balanceren op de grens van armoede en blijven onder de radar. Uit schaamte of angst voor stigmatisering aarzelen ze om aan te schuiven in de wachtrijen.

 

In crisistijden staat het gezinsbudget onder druk, met directe impact op de aankoop van gezonde voeding. Hoe voorbegestreefd het mag lijken, een voedselpakket geeft al snel enkele tientallen euros financiële ademruimte aan een familie.

Bejaarden, éénoudergezinnen, werklozen of studenten zijn de eersten die ten prooi vallen aan voedselonzekerheid. Voeding wordt hen niet volledig ontzegd, maar vaak is die ontoereikend of ongezond. 

Ongeschikt voedsel is oorzaak van allerlei ziektes: tekorten in elementaire bouwstenen, diabetes of obesitas. Dat jaagt de mensen nog verder in sociaal isolement.

Voedselonzekerheid komt vaak voor ten gevolge van een ziekte, verlies van partner of job. Zo wordt een vicieuze cirkel ingezet.

SOCIALE KRUIDENIERS: BOODSCHAPPEN DOEN ZOALS IEDEREEN. 

Onze sociale kruideniers verwelkomen mensen in moeilijkheden en laten hen toe boodschappen te doen tegen een minimale kost. Genereus zijn met voedselhulp is niet voldoende om mensen met honger te helpen. Om een persoon in nood effectief er bovenop te tillen, is begeleiding en verantwoordelijkheidszin nodig. Uit dit idee zijn sociale kruideniers ontstaan.

 

Klanten kunnen er basisproducten vinden van voeding, tot schoonmaakmiddelen of toiletartikelen. Alles wordt er verkocht met een fikse korting, vergeleken met de supermarkt  Vaak is er tijd voor een praatje en tips voor het koken of diëten. Sociale kruideniers stellen alles in het werk voor complementaire activiteiten zoals kooklessen of budgetbeheer.

Een persoon die een sociale kruidenierswinkel binnenkomt, wordt niet beschouwd als een "begunstigde" maar als een "klant". Hij of zij wordt verwelkomd door vrijwilligers en heeft recht op een individueel intake-gesprek. Het doel hiervan spreekt voor zich: inzicht krijgen in de financiële draagkracht, achtergrond, gezinscontext en uitgaven.

Het onthaal is niet alleen gericht op praktische informatie, maar is op de eerste plaats menselijk en sociaal. Het intake-gesprek maakt het mogelijk om een maximaal wekelijks bedrag vast te stellen dat de klant in de  kruidenierswinkel kan uitgeven. De vrijwilligers cultiveren tegelijk de solidariteit onder klanten: het is een kwestie van alleen datgene te nemen wat men nodig heeft en de anderen ook iets te laten.

Last but not least: ook sociale kruidenierswinkels vechten tegen voedselverspilling door voedsel aan te bieden dat dicht bij de houdbaarheidsdatum ligt of door onverkochte artikelen van lokale supermarkten en producenten in omloop te houden.