Het verhaal van Noémie

Op een bepaald moment stond ik er alleen voor met mijn mama. De problemen stapelden zich op en we kregen het financieel moeilijk. We moesten vechten om vooruit te geraken en ook leren om hulp te aanvaarden.

Via een vriendin van mijn mama kwam ik in contact met de « Saint Vincent de Paul van Lessines », Lessen.

In het begin vergezelde ik haar gewoon wanneer ze haar voedselpakket ging ophalen. Later kreeg ik zelf, samen met mijn mama hulp. En daarna is alles vanzelf gekomen. Wie ooit hulp kreeg, krijgt ook zin om anderen te helpen.

Vandaag ben ik daar nu vrijwilliger. Twee keer per week haal ik voedseloverschotten op en help ik bij de verdeling van voedselpakketten.

Ik geef een stukje van mijn tijd, maar vooral: ik heb een plek gevonden waar ik me thuis voel en waar ik iets betekenisvol kan doen.

Er waren momenten waarop ik twijfelde. Soms vroeg ik me af of er wel plaats was voor een jong iemand zoals ik. Maar tegelijk dacht ik: «Als ik stop, wat blijft er dan nog over op vrijdag? Wat ga ik dan met mijn dagen doen?»

Uiteindelijk besefte ik dat deze vereniging veel meer geworden is dan een plek waar mensen hulp geven of krijgen. Ik heb er een familie gevonden. En dat geeft me enorm veel kracht.